Sam en Moos lopen over straat. Sam stottert nogal en tijdens het lopen zegt Sam ineens:
K..k..kijk eens w..w..wat een m..m..m.mooie vrouw d..d..daar loopt.

Waar?
, zegt Moos.
T..t.te laat, loopt n..n..net de winkel in.
, zegt Sam. Na een tijdje zegt Sam weer:
K..k..kijk eens, w..w..wat een mooie a.a..auto daar r..r..rijdt.

Waar?
, zegt Moos een beetje ge�rriteerd.
T..t..te laat
,zegt Sam weer,
r..r..rijdt net d..d..de hoek om.
Na een tijdje zegt Sam weer:
K..k..kijk daar eens……….

JA
, zegt Moos echt boos,
ik heb het allang gezien.
Zegt Sam:
A..a..als je het a..a..allang g..g..gezien hebt, w..w..waarom ben je er d..d..dan i..i..ingetrapt.

Moos en Saar, beiden negentien jaar, wandelen in het bos. Het is heerlijk zomerweer, de dennennaalden op de grond liggen er uitnodigend bij voor hen die verliefd zijn. Moos kijkt Saar verliefd aan en zegt: ‘Saar, zullen we ?’ Met van woede fonkelende ogen kijkt Saar naar haar verloofde en zegt: ‘Schaam je je niet, ten eerste zijn we nog niet getrouwd, ten tweede heb ik het nog nooit gedaan, en ten derde krijg ik er altijd hoofdpijn van.

Sam en moos gaan op een dag vissen vroeg in de morgen na een paar uur hebben ze nog niks gevangen op een gegeven moment zien ze een schip langskomen vol met vissen ze besluiten naar de visser te gaan en te vragen wat zijn geheim is de visser zegt als je daar die kreek uitvaart tot het water zoet is daar vang je de meeste vis. Dus hun begonnen gelijk met varen. Sam zegt tegen moos: Schep die emmer eens vol met water en proef eens of het al zoet is. Moos tegen sam: nog steeds zout. Half uur later zegt sam weer: En proef nu eens. Moos zegt: Nog steeds zout. Na anderhalf uur komen ze bij een moeras aan shit zeg zegt sam we kunnen niet meer verder en het water is nog steeds zout! Ja zegt moos en de emmer met water is bijna op!

Sam en Saar lopen door de Kalverstraat. Komt er een lekker blond stuk voorbij en die zegt: “Dag Sam.” Saar vraagt bits: “Wie is dat?” “Ik zal het maar bekennen,” zegt Sam, “dat is mijn maitresse.” Meteen hebben Saar en Sam een knallende ruzie. Even later komt er een donker stuk voorbij lopen, en ze zegt: “Dag, meneer Cohen.” “Is dat weer een maitresse van je?” vraagt Saar. “Nee, die niet,” zegt Sam, “dat is de maitresse van Moos.” Zegt Saar: “Dan vind ik die van ons een stuk mooier.”

Moos is met wintersport en raakt bedolven onder een lawine. Meteen gaat een reddingsploeg op pad om hem te redden, maar Moos is moeilijk te vinden. Er wordt een helikopter ingezet, en eindelijk zien ze Moos liggen. De reddingsploeg gaat naar hem toe, maar het laatste stuk is slecht begaanbaar. Vanuit de verte roepen ze Moos toe: “Meneer Cohen, meneer Cohen, hier is het Rode Kruis, we komen eraan.” Roept Moos terug: “Ik heb vorige week al gegeven.”

Saar en Moos liggen in bed. Moos ligt maar te woelen. “Ken je niet slapen?” vraagt Saar aan Moos. “Nee,” zegt Moos, “het wil maar niet lukken.” “Hoe komt dat?” vraagt Saar. “Morgen moet ik Isaac van beneden 2000 gulden betalen. Maar die heb ik niet,” zegt Moos. “Ach joh,” zegt Saar, “maak je niet druk. Daar weet ik wel wat op.” Saar stapt uit bed en stampt op de grond. Dan roept ze hard naar beneden: “Isaak, die 2000 gulden morgen ken je vergeten!” Dan stapt Saar weer in bed en zegt: “Zo, ken jij lekker slapen, ken hij niet meer slapen.

Moos heeft een broodjeszaak. Er komt een man binnen en die bestelt brood, gehakt en wat zuur. Even later brengt Moos de man een bal gehakt. “He, wacht effe,” zegt de man, “waar is het brood?” “Dat zit in het gehakt,” zegt Moos. “En waar is het zuur dan?” vraagt de man. Zegt Moos: “Dat krijg je als je die bal op hebt.”